Ons beeld van menselijk contact

Tim Jackins

International Reference Person
for the Re-evaluation Counseling Communities

Door onze langdurige inspanningen in HC zijn we tot een samenhangend beeld gekomen van hoe wij vermoeden dat de band tussen mensen van nature is. We hebben bijvoorbeeld eenvoudigweg gesteld dat "twee mensen van nature liefde voor elkaar voelen." Dat geldt voor elk menselijk tweetal.

We zien dat alle kinderen ter wereld komen met de verwachting dat iemand die op hen lijkt voor hen klaar zal staan om bewust, intelligent en zorgvuldig met hen om te gaan. We zien dat mensen worden geboren met een eigen, onbeschadigde en goed werkende intelligentie. Vol verwachting dat er een andere intelligentie zal zijn om mee op te trekken.

Te weinig contact

Vanwege het gebrek aan kennis over pasgeborenen werden we bijna altijd geboren zonder volwassenen om ons heen die begrepen dat wij intelligent zijn. Bij onze geboorte troffen we geen andere intelligentie aan die over ons na kon blijven denken. Dat kwam door de leefomstandigheden van onze ouders en de volwassenen om hen heen; door de pijn die ze hadden geleden zonder te kunnen ontladen; en in het bijzonder door het onderdrukkende karakter van de samenleving waarin ze zich bevonden. Door de grote mate van lichamelijke hulpbehoevendheid bij de geboorte hadden wij een ander, beter geïnformeerd, weldenkend mens nodig die lichamelijk al tot meer in staat was dan ons. Die over ons nadacht. Die voorzag in onze behoeften. Die in het bijzonder ons ondersteunde bij het ontladen van reeds opgelopen pijn. Zo is het niet gegaan. Onze eerste dagen werden eerder gekenmerkt door afzondering en onnadenkend gedrag. Hoe hoopvol we eens waren over nabijheid met een andere intelligentie raakte verloren door de voortdurende afzondering, door gebrek aan nadenkendheid en kennis van zaken, door patronen die zich op ons richtten en door het gebrek aan ondersteuning om te kunnen ontladen.

Naarmate we groter groeiden, ons lichamelijk ontwikkelden en nieuwe dingen leerden, raakten we keer op keer teleurgesteld in onze aanvankelijke verwachting om in contact te komen met een intelligentie als de onze. Het lijkt erop dat op enig moment in ons leven de opgebouwde pijn rond het gebrek aan contact bij ons allemaal zo zwaar op ons drukt dat we chronische patronen ontwikkelen die ons verder doen leven in een mentaal isolement. In de greep van deze patronen dragen we niet langer al onze gedachten en ideeën uit en geven we de hoop op dat anderen over ons nadenken. Dit wordt soms gezien als triest, als het einde van de kindertijd, maar ook als normaal, 'niets mis mee' en onvermijdelijk.

Het idee van seks als laatste redmiddel

Indien vanaf het prilste begin iemand zich bewust van ons was geweest had ons leven er totaal anders uitgezien. Dan zouden we werkelijk contact met een ander mens voor mogelijk zijn blijven houden, in plaats van de mogelijkheid op dergelijk contact opgegeven te hebben. Waren we fortuinlijkerwijs daarbij ook nog aan de zorgen toevertrouwd van iemand die ons toestond om pijnlijke gevoelens te blijven ontladen, dan hadden we onze hoop behouden en waren we actief het contact blijven zoeken met andere mensen. Waarbij we een boel hadden geleerd over relaties en hadden kunnen ontladen over de moeilijkheden die we daarbij tegenkwamen.

Was dit het geval geweest dan hadden we, tegen de tijd dat onze seksuele ontwikkeling van zich deed spreken, langer dan een decennium aan kennis opgedaan over relaties en hoe je die opbouwt. Als we bovendien waren opgegroeid met toegang tot informatie dan hadden we seksuele volwassenheid bereikt met het vermogen om na te denken over seks, over wat we wilden leren en uitproberen en met wie we dat zouden willen doen. Ik denk dat we seks interessant zouden zijn gaan vinden, maar waarschijnlijk zonder de gefixeerde fascinatie die zovelen heden ten dage kenmerkt.

Het is jammer genoeg echt anders gelopen. Toen we ons seksueel ontwikkelden, hadden we allemaal al een jarenlange worsteling in het contact met andere mensen achter de rug en hadden we inmiddels grote moeite om goede relaties te vormen. Ook waren we toen al vele jaren het doelwit geweest van de seksuele pijnpatronen van andere mensen, onder meer in de vorm van seksueel misbruik. Omdat het ons niet werd toegestaan om gebruik te maken van het ontladingsproces hebben we tegen die tijd dan ook al een hele verzameling pijnpatronen die te maken hebben met seks: veel angst en afkeer, veel bevroren behoeften1 en fascinaties en allerlei dingen die met seks te maken hebben waar we niet goed over na kunnen denken.

De maatschappij suggereert dat seks de laatste kans is op menselijk contact. Dat doet ze in een context waarin we door de pijnpatronen in onze gezinnen en in de samenleving ons enorm afgescheiden en anders zijn gaan voelen. (Seks als laatste redmiddel wordt met name gebruikt om jongens te manipuleren meisjes zijn hier minder kwetsbaar voor omdat zij vaak meer contact met elkaar mogen hebben.) Bij aanvang van onze seksuele ontwikkeling voelt bijna iedereen zich zeer ver van andere mensen verwijderd. Als dan die 'laatste kans' op nabijheid wordt aangeboden, kan bijna niemand wachten om uit te vinden of het inderdaad uitzicht biedt op echt menselijk contact. Helaas zijn weinigen tegen die tijd nog in staat om goed contact met anderen te krijgen, vanwege de hoeveelheid pijn rondom seks die hen opgedrongen is. Daar komt nog bij dat de patronen rond menselijk contact en de patronen rond seks danig vervlochten zijn geraakt, waardoor de meeste mensen, en mannen in het bijzonder, niet in staat zijn om zich een nauwe, zorgzame, intieme relatie voor te stellen als dat geen seksuele relatie is.

Wij zijn seksueel

Mensen zijn seksuele wezens. Geslachtelijke voortplanting is een doorbraak in de evolutie, een erfenis die we delen met andere levende wezens. Alles aan de menselijke natuur is goed, ook het feit dat seks een deel van ons uitmaakt. Seks is een instinctief deel van onze natuur en instincten staan onder het gezag van onze intelligentie, die veel later in de evolutie ontstond. Seks kan en zal een goedaardig, interessant en aangenaam deel gaan uitmaken van het leven als mens en het contact met anderen, mits we de patronen kunnen ontladen die dit in de weg zitten.

Deze patronen zullen nabijheid en de mogelijkheid tot bewust seksueel contact blijven belemmeren, totdat we ze ontladen en terzijde schuiven. Tijdens seksuele intimiteit dwalen onze gedachten vaak af, weg uit het heden en weg van onze partner, hoe na die partner ons ook staat en hoezeer we deze ook toegewijd zijn. We raken dermate gerestimuleerd dat onze patronen zinnespiegelingen te voorschijn toveren die onze aandacht opeisen. Wanneer we daaraan toegeven lukt het niet om tot de werkelijke seksuele intimiteit te komen die we op dat moment zoeken.

Mannen

In deze maatschappij worden mannen van jongs af aan zo behandeld dat ze een enorme patroonmatige neiging ontwikkelen om zich af te zonderen en zich alleen op de wereld te voelen, met als gevolg dat ze wanhopig op zoek zijn naar contact met mensen en zich daar tegelijkertijd hopeloos over voelen. Deze gevoelens raken ook vervlochten met pijn rond seks. De patronen van mannen rond seks zijn reeds lange tijd door deze maatschappij aangegrepen om mannen als een orgel te kunnen bespelen en te zorgen dat zij niet meer weten waar ze aan toe zijn. (Sinds kort richt de maatschappij zich op vergelijkbare wijze ook op vrouwen.) Wij voelen ons door het effect van de niet ontladen pijn rond seks opgelaten en beschaamd over de aanhoudende verlangens en zeer dwingende gevoelens, terwijl we nog steeds op wanhopige wijze voortgedreven worden door aanhoudende verlangens naar seks, die zich voordoen als de enige kans op menselijk contact. Door in de val te lopen van dwangmatig seksuele gedragingen en daarvoor op hun kop te krijgen, kunnen mannen verstrikt raken in heimelijkheid en hun patronen gaan verdedigen.

Vrouwen

Een vrouw wordt vanaf de eerste dag in haar leven door seksisme onder vuur genomen. Vrouwen zijn vaak vroeg in hun leven seksueel misbruikt en dit heeft natuurlijk grote gevolgen voor hun pijnpatronen op het gebied van seks en nabijheid. Tegelijkertijd wordt meisjes meestal op zijn minst als ze onder elkaar zijn veel meer nabijheid en contact toegestaan dan jongens, waardoor ze de hoop op nabijheid levend kunnen houden, iets waar jongens zelden in slagen. De patronen van vrouwen rond nabijheid en rond seks zijn hierdoor veel minder met elkaar vervlochten en seks wordt veel minder vaak gezien als de enige manier om dichtbij iemand te kunnen zijn. Veeleer hebben vrouwen pijn opgelopen doordat ze tot seksuele handelingen gedwongen werden als vereiste om dichtbij iemand te mogen zijn.

Identiteiten

Of je nu meegaat met de maatschappelijke patronen over seks of ertegen in opstand komt, bijna iedereen neemt één of andere seksuele identiteit aan. Deze is gebaseerd op onverwerkte pijnlijke ervaringen met menselijk contact en seks én hoe onderdrukking ons gekwetst heeft.

Wij zijn in HC gaan beseffen hoe geweldig uniek elk individueel mens is en hoe geweldig uniek elke relatie tussen elk stel mensen kan zijn. We hebben geleerd dat mensen door niet ontladen pijnpatronen verstarren en hun volledige, flexibele, unieke intelligentie verbergen. Naarmate de patronen zich in onze geest opeenstapelen gaan we onszelf zien als diegenen die een vergelijkbare patroonmatige bejegening als onszelf hebben meegemaakt. We gaan onszelf zien als vrouw, als arbeider, als allochtoon en zo verder, alsof deze identiteiten ons zouden kunnen definiëren. We kunnen op al deze groepen trots zijn, ze hebben stuk voor stuk enorm bijgedragen aan de kennis en de cultuur van de mensheid. Door echter al te gemakkelijk en voor altijd zo'n identiteit aan te nemen, lopen we het risico dat we het perspectief horende bij die identiteit ook accepteren, dat perspectief wordt echter bepaald door de pijnpatronen die op die groep gericht zijn geweest. Daarmee doen wij onszelf al snel tekort.

 

We hebben in HC een drie-staps-proces ontwikkeld om te counselen en te ontladen over identiteiten. Zodat we kunnen omgaan met 'mensen als onszelf' en trots op ze kunnen zijn zonder de beperkingen van de patronen die met de identiteit samenhangen.

 

Dit zijn die stappen:

Vol trots je vereenzelvigen met de identiteit en sessies doen waarin je werkt aan je trots voelen op deze groep, aan alle redenen waarom je bij die groep hoort en aan de gevoelens die vrijkomen door aanspraak te maken op de identiteit.

Ontladen over de moeite die je met de identiteit hebt, alsmede alles wat je aan de groep restimuleert.

De band verbreken met de identiteit en niet langer toestaan dat de identiteit je leven bepaalt en beperkt.

Hiermee kun je je leven op geheel eigen wijze verder uitbouwen, zonder de kennis en vaardigheden op te geven die je op hebt gedaan door de identiteit en de relaties met mensen uit de bewuste groep.

Seksuele identiteiten

Iedereen is door de maatschappij er toe aangezet om een seksuele identiteit aan te nemen. De meeste mensen zijn zichzelf als heteroseksueel gaan zien. Sommigen zijn zich homoseksueel, lesbisch of biseksueel gaan noemen, of iets anders dat de samenleving niet aanprijst. Niemand ontkomt aan pijnpatronen rond seks of verbondenheid ongeacht de gekozen identiteit. Aan elke seksuele identiteit plakken veel pijnpatronen rond seks vast, waardoor we de weg kwijtraken en het moeilijk vinden om na te denken over seksuele intimiteit zonder door gevoelens van radeloos verlangen of angst overheerst te worden. Doordat wij zwaar overladen zijn met patronen rond seks is het moeilijk te zeggen hoe weloverwogen en met hoeveel bewustzijn iemand überhaupt in staat is een seksuele identiteit te kiezen.


Het kiezen van een niet-heteroseksuele identiteit stelt iemand in staat vraagtekens te zetten bij de beperkingen en verwarring over nabijheid en genegenheid die bij de heteroseksuele identiteit horen. Het afwijzen van die beperkingen bied ruimte voor het ontwikkelen van zorgzame relaties die in de maatschappij niet worden geaccepteerd. Deze ruimte is van onschatbare waarde voor onze menselijkheid. In groepen en organisaties die uitgaan van een niet-heteroseksuele identiteit kan men elkaar beter leren kennen omdat zij beschutting bieden tegen de afkeuring en aanvallen vanuit de samenleving. Zonder de huidige patronen rond nabijheid en seks in onze samenleving, konden we ons allemaal veel meer genegenheid en nabijheid permitteren, met wie we maar willen!


De onderdrukking van iedereen die zich niet als heteroseksueel identificeert, baseert zich mede op die patronen. Wie zich niet als heteroseksueel identificeert krijgt te maken met een onderdrukking die bot, vernietigend en zelfs dodelijk kan zijn. Maar die soms ook wordt ontkend of op subtiele wijze onzichtbaar wordt uitgeoefend. Omdat we de maatschappelijke verkramping rond nabijheid en seks allemaal met ons meedragen kunnen we nauwelijks goed nadenken over deze onderdrukking. Sommigen oefenen blindelings en openlijk de onderdrukkersrol uit zoals die op de pijnopname staat. Sommigen proberen het effect van de patronen te verbergen, terwijl het hun gedachten en daarmee onopgemerkt ook hun handelen nog steeds verstoord. Sommigen denken van de invloed van de patronen op hun intelligentie af te komen met een simpel besluit alles te accepteren waarover ze niet kunnen nadenken. Dit leidt tot een toegeeflijke 'alles-moet-kunnen' mentaliteit. Niemand komt tot een intelligente en werkbare aanpak zonder voluit te ontladen over de pijnpatronen die iedereen op dit gebied met zich meedraagt.

 

Seksuele identiteit mag nooit worden aangewend om iemand te onderdrukken. Ongeacht de eigen seksuele identiteit moet iedereen zich te weer stellen tegen een dergelijke onderdrukking. Verzet tegen deze onderdrukking is in ieders belang, omdat die wordt gebruikt om iedereen klein te houden en te manipuleren, hoewel slechts sommige groepen het directe doelwit zijn. We hebben er allemaal iets aan om ons er nu tegen te verzetten. Als we vervolgens ook nog counselen over seksuele identiteiten en de verwarring die onze patronen te weeg brengen, zullen we beter gaan nadenken en met beter resultaat de onderdrukking te lijf te gaan. Daar gaan we voor als HC-gemeenschap.

 

Iedereen aan het werk

Het is voor iedereen nuttig om aan pijnpatronen rond seks te werken, want zij verstoren ons perspectief op de werkelijkheid en de keuzes die we maken. Omdat deze pijnpatronen zo alomtegenwoordig zijn en zo voortdurend gerestimuleerd worden, moet een ieder wie we ook zijn alles in twijfel durven trekken. Alles wat we denken over seks. Alles dat we menen te weten over seks. Alles wat we voelen over seks. Om vrij te worden van pijnpatronen rond seks en enig ander onderwerp, moet je alles durven te betwijfelen en het ontlaadproces op alles toepassen, waarbij niets 'onbespreekbaar' wordt verklaard. Alles waar we altijd in hebben geloofd. Alles waar we zo enorm naar verlangen. Alles waar we ons wanhopig afhankelijk van voelen. Bij al die dingen kunnen we nu vraagtekens zetten en over al die dingen kunnen we nu ontladen. Wat je daarbij ook tegenkomt, je kan erover ontladen en dat zal je leven beter maken.

Belangrijk werk

Het is om verschillende redenen belangrijk om te counselen en te ontladen over al onze pijnpatronen die verbonden zijn met seks. Namelijk voor het herwinnen van helderheid over dit aspect van ons leven en voor onze bevrijding van patronen in het algemeen. Maar ook om steeds betere counselors voor elkaar te worden over patronen rond seks, inclusief voor diegenen die het doelwit zijn van maatschappelijke onderdrukking op dit gebied. Omdat deze patronen geworteld zijn in pijn die heel vroeg plaatsvond, beïnvloeden ze vele gebieden van ons leven en groeit ons bewustzijn flink door erover te ontladen, vaak ook op terreinen die er niets mee te maken lijken te hebben.

In deze periode waarin de maatschappij meer en meer moeite heeft zichzelf en haar irrationele economische systeem in stand te houden komt daar nog bij dat een almaar toenemend aantal pogingen wordt ondernomen om bijna de gehele bevolking te restimuleren. Een voortdurend groeiend aantal van deze pogingen is gericht op het restimuleren van mensen over seks. Inspanningen hiertoe worden steeds talrijker, wanhopiger en explicieter. De pogingen van het kapitalisme om een steeds grotere verzameling producten te verkopen door er seksuele restimulaties aan vast te plakken, nemen almaar toe. Advertenties, die seks dermate schaamteloos gebruiken dat ze enkele jaren geleden nog juridische stappen zouden hebben veroorzaakt, worden nu aanvaard in de massamedia. Dit leidt er uiteraard toe dat vrouwen nog steeds tot object worden gemaakt, dat het seksisme toeneemt en men in de war is over het bestaan van seksisme. Ook kinderen en jonge mannen worden steeds vaker als seksobject gezien en behandeld.

Deze niet aflatende stortvloed aan seksuele restimulatie raakt ons allemaal en restimuleert vele, vele malen per dag onze seksuele pijnpatronen. Patronen over seks zijn niet slechter dan andere patronen en verschillen daar feitelijk ook niet van, maar het voortdurend onder vuur liggen van hun restimulatie, en ons gebrek aan gelegenheid om deze pijn te ontladen eisen hun tol. Het aantal pogingen om ons op dit gebied te restimuleren zal in de nabije toekomst waarschijnlijk niet gaan dalen. Zij die het doelwit zijn geweest vanwege hun seksuele identiteit hebben vooropgelopen met het counselen over hun materiaal dat verbonden is met seks. We moeten allemaal leren hoe we al deze pijnpatronen consequent kunnen gaan ontladen.

Werken aan pijnpatronen rond seks

Vroege seksuele herinneringen

In HC is het velen gelukt om met goed resultaat te counselen over pijnlijke gevoelens die te maken hebben met seks, waardoor deze aanzienlijk minder invloed hebben op hun perspectief en gedrag. Het is moeilijker gebleken om te leren hoe we hier effectief over kunnen blijven counselen. Dat komt doordat onze pijnlijk ervaringen die te maken hebben met seks vaak vroeg plaatsvinden en heftig zijn; doordat onze co-counselors ook patronen rond seks hebben wat het lastig maakt om voldoende vrije aandacht in onze sessies te organiseren en door de voortdurende inspanningen in de samenleving om iedereen te restimuleren op het gebied van seks. Hierdoor is het echt lastig om attente, bewuste en effectieve counselors te zijn.

De beste resultaten op dit gebied hebben we ongetwijfeld steeds weer bereikt door te ontladen over vroege seksuele herinneringen. Door hieraan te werken kunnen mensen grote stappen blijven nemen in het zich bevrijden van pijnpatronen in het algemeen. Veel van dit werk is gedaan in klassen en op workshops. Bij dit werk wordt de cliënt aangemoedigd om iedere vroege herinnering te vinden, die op enigerlei wijze verbonden is met seks. Het kan zijn dat het verband met seks niet direct duidelijk is, maar het feit dat een herinnering naar boven komt doordat de counselor vraagt naar vroege seksuele herinneringen is genoeg reden om bij deze herinnering stil te blijven staan zodat je alle pijn die eraan vastplakt kan opsporen en ontladen.

Dit is belangrijk en nuttig werk waar we machtiger van worden. We zullen dit werk blijven doen, we zullen er beter in worden en daar zullen we profijt van hebben. Zorg dat je de volgende HC-boekjes in je bezit krijgt en leest: 'Een rationele theorie over seksualiteit', door Harvey Jackins, en 'Counselen over vroege seksuele herinneringen', door Joan Karp.


Restimulaties in het heden

Omdat onze pijnpatronen over seks voortdurend doelgericht gerestimuleerd worden, is het bovendien nuttig om te kunnen werken aan recente restimulaties. De meeste mensen hebben echter opnames van verlegenheid, schaamte en heimelijkheid over zowel seksualiteit als over hun materiaal rond seks, waardoor het niet snel in ze opkomt om hier in een co-counselsessie naar te kijken. De indruk dat onze co-counselers het zelfde materiaal lijken te hebben, maakt het er ook niet gemakkelijker op.


Het gaat hier nog steeds alleen maar over opnames van oude pijn die volledig ontladen kunnen worden. Het is werkelijk een uitdaging om de bewuste aandacht te organiseren die nodig is om volop gebruik te maken van het ontlaadproces. Een kleine groep van ervaren co-counselers die elkaar goed kennen blijkt hiervoor tot nu toe de meest betrouwbare en bruikbare omgeving. Een sessie met één goede co-counseler, biedt vaak onvoldoende vrije aandacht of helderheid om aan dit materiaal te werken. Pijnervaringen op dit gebied zijn doorgaans van dien aard dat we de aandacht van meer dan één persoon nodig hebben om er zeker van te zijn dat we erover kunnen ontladen.

 

Bijna iedereen heeft veel heftige pijnlijke ervaringen opgedaan die verbonden zijn (geraakt) met seks. Dóórgaan met het ontladen over de vroege pijn maakt het ontladen van deze patronen toegankelijker. In aanvulling op dit streven, leg ik ervaren co-counselers nu voor dat ze ook gaan counselen over de fascinaties, de remmingen, de weerzin en de bevroren verlangens die zo dikwijls gerestimuleerd worden. Ik stel voor dat zij dat niet doen met één enkele co-counseler, maar met ten minste twee en bij voorkeur drie andere co-counselers van hetzelfde geslacht. (Naarmate we meer op dit gebied ontladen en een beter oordeel en perspectief ontwikkelen, ontstaan er wellicht ruimere mogelijkheden voor het kiezen van co-counselers, maar dat is voor later.) Zoals altijd streven we er ook hierbij naar om attente en bewuste co-counselers te zijn en te zoeken.


In deze counselsessies moet iedereen zich ervan bewust zijn dat we allemaal vele pijnlijke gevoelens hebben die te maken hebben met seks en elkaar daar openlijk over vertellen. Wij zijn niet de enige met deze gevoelens, maar het is ook niet zo dat alleen anderen hiermee worstelen. In ons type samenleving kan je niet opgroeien zonder gekwetst te worden op dit gebied. Onze patronen die te maken hebben met seks brengen bij ieder van ons een eigen verzameling aan gevoelens teweeg. Waaronder ook het niets (kunnen) voelen. Ik zou graag zien dat we in deze sessies niet langer een geheim maken van de wijze waarop het seksuele materiaal in ons hoofd tot uitdrukking komt en hoe het gerestimuleerd wordt. Ik wil dat men in deze counselsessies dit openlijk aan elkaar laat zien. (Zoals altijd zijn we ook in deze sessies gehouden aan vertrouwelijkheid.) Het is aan te raden om te beginnen met beurten van 10 tot 12 minuten per persoon.


Om op gang te komen zou je het kunnen hebben over:

Je lichaam, lichaamsdelen en hoe je lichaam werkt.

De vijf dingen over lichamen en seks die je het meest fascineren.

Seksuele dingen die je graag zou uitproberen.

Seksuele dingen die je liever niet uitprobeert.

Seksuele dingen waarvan je hoopt dat ze je nooit gevraagd zullen worden.


Dat veel van deze dingen verbonden zijn met oude pijn, weten we allemaal, maar dat betekent niet dat we ze al hebben kunnen ontladen en we van hun beslag op onze aandacht af zijn. Soms hebben we nog niet door dat ze uit oude pijn voortkomen. Het is de ontlading die ervoor zorgt dat ideeën en gezichtspunten veranderen. Voor het heldere denken dat nodig is om te besluiten hoe we willen dat ons leven op het gebied van nabijheid en seks er uit komt te zien zullen we echt genoeg moeten ontladen.

Groeiend inzicht

Door het ontladen van onze pijn die verbonden is met seks, zullen we van gedachten veranderen en nieuwe inzichten opdoen. Het zal ons brein minder snel doen vastlopen in patroonmatige betovering of angstige weerzin en het verandert ons verlanglijstje op het gebied van nabijheid en seks. Het is aan ieder van ons om zelf waar te nemen hoe we van gedachten veranderen en het is aan ieder van ons om zelf te besluiten hoe we ons seksueel gedragen.


Bij die mensen die gestaag het werk hebben gedaan om dit onderdeel van hun leven van pijn te ontdoen, zijn veranderingen te zien. Er zijn mensen die door hun patronen bang waren voor seks of er weerzin tegen hadden, die geïnteresseerd zijn geraakt in seks, zonder er een fascinatie voor te ontwikkelen. Er zijn mensen die volledig in de ban waren van alles wat met seks te maken had en daar nu vanaf zijn. Naarmate het ontladen vordert neemt seks als onderwerp mensen minder in beslag dan voorheen, waarbij enige belangstelling voor seks lijkt te blijven bestaan. De eventuele zin in seks met iemand van het eigen geslacht neigt te verdwijnen. Er zijn mensen die het verlangen hebben ontladen naar een seksuele partner die er op een nauwkeurig omschreven manier uit zou moeten zien of die een bepaald seksueel stereotype vertegenwoordigt. Sommigen hebben de dwangmatige neiging ontladen om met veel mensen seks te hebben. Al met al gaan mensen zich een beter beeld vormen over wat ze in seksuele nabijheid zoeken en maken ze bewuster hun keuzes. Ze gaan beter zien wat zinvol is voor henzelf en hun seksuele partners en leren steeds beter om op een intelligente manier in contact te blijven met hun partner tijdens seksuele activiteiten.

 

Dit is de neerslag van onze ervaringen tot nu toe.
Net als op andere gebieden moet de kennis die we hebben opgedaan door dit werk verspreid worden. Maar ook hier is het niet de bedoeling dat ze in de plaats komt van zelf counselen en zelf nadenken. En net als op andere gebieden hebben we het meest aan deze kennis als we haar als een uitdaging zien om onszelf te bevrijden van pijnpatronen, zodat rond dit onderwerp elk van ons de eigen gedachten en het eigen begrip opheldert.

 

Niemand hoeft het met ons eens te zijn en zoals altijd maakt iedereen zelf haar eigen keuzes of wij het daar nou mee eens zijn of niet. Maar zoals met alles waar we in HC aan werken, heeft het geen zin om de kennis die we verzamelen te negeren, het is beter om deze kennis op te pakken als leidraad en uitdaging om te onderzoeken welke pijn we op deze gebieden hebben opgelopen. De vooronderstelling dat “bijna alles wat eenieder van ons voor rationeel of natuurlijk aanneemt op het gebied van seksualiteit uit vastgelegde pijnpatronen bestaat” is een waardevolle basis voor ieders sessie. (Harvey Jackins, 'Een rationele theorie over seksualiteit', pagina 4, en The Benign Reality, pagina 186). Op soortgelijke wijze moeten we bij het gevoel dat iemand kan hebben dat er op seksueel gebied iets mis is met het eigen lichaam, de mogelijkheid in het achterhoofd houden dat dit uit oude pijn voortkomt.

 

De ontdekkingen die het gevolg zijn van ons werk zullen verder uitgediept worden en van vraagtekens worden voorzien. Twijfel is immers altijd nodig om ergens voluit over na te denken. De ervaring van het counselen en het ontladen genereert nuttige en zinvolle uitdagingen voor ons aangescherpte denken. Niet onderzochte meningen hebben die uitwerking niet.

Aansluting zoeken

Ons gezamenlijke project is een belangrijke poging om de invloed weg te nemen die opnames van oude pijn hebben op ons leven en dat van alle mensen. Gaandeweg winnen we daarbij het volledig functioneren van onze intelligentie terug en zoeken we aansluiting bij elkaar. Een belangrijk onderdeel van dit proces bestaat uit het ontladen van alle pijn die ons verwart over elkaar en over wat we met elkaar willen.

Vertaald door: Bas Hurkmans en Frank van den Heuvel


1 'Bevroren behoeften' is een HC-term voor pijn die is ontstaan wanneer in een rationele behoefte in de kindertijd niet is voorzien. Door de pijn blijft iemand proberen om deze behoefte in het heden te bevredigen. Maar in een bevroren behoefte kan niet worden voorzien, deze kan alleen maar ontladen worden.


Last modified: 2017-05-06 23:35:41-07